Home

Zaterdag rond half 2 vertokken we dan eindelijk richting Hluhluwe! Samen met 4 anderen van Bobbi Bear zouden we een weekendje weg tot maandagmiddag. Het was bloedheet maar gelukkig hadden we airco in de auto. Rond 18 uur waren we in Hluhluwe. Onderweg moet je altijd een paar keer stoppen omdat er koeien midden op de weg staan. Die gaan ook niet aan de kant als er auto’s aan komen, ze blijven gewoon lekker staan. Het stomme is dat je het op een gegeven moment zo normaal vind dat er koeien op de weg staan, net als dat er hier altijd mensen langs de kant van de snelweg lopen..

Maandagochtend begon goed.. Ik had post!! Het was een klein doosje en ik had geen idee wat het zou kunnen zijn. Toen ik hem open maakte zag ik meteen een foto van Maud met daarbij nog wat chips,paaseitjes en thee. (zie foto)  De foto werd natuurlijk meteen naast mn bed opgehangen. Bedankt Jose en Heico! Heel erg leuk..!
Dinsdagochtend ben ik met Milou mee geweest naar de Grade R. Dit zijn de kinderen die nog te jong zijn om naar school te gaan. We hebben buiten met ze gespeeld. De kinderen zijn erg lief maar ook erg ondeugend. Helemaal als de lerares ff weg is..
S’ middags ben ik met Milou en Jasmijn mee geweest naar THRASS. Dit is de engelse les. Ik ben buiten gaan zitten met de kinderen, ze moeten dan voorlezen uit een boekje en dan verbeter je waar het nodig is. 
’s Avonds hebben we tot laat (dat is hier tot 22 uur hihi) buiten zitten kaarten. Daarna weer lekker naar bed!

Omdat veel mensen om foto’s vragen (lees: Marlies ;) ) , hierbij wat foto’s.. Door ziekte heb ik afgelopen week niet veel kunnen doen, vandaar ook een kort verhaal. Ik kon dus helaas niet mee dit weekend.. We zouden naar de olifanten en tijgers gaan maar die olifanten kun je tegenwoordig in Putten ook gewoon zien dus daar hoef ik nu niet meer zonodig heen  ;) Nu gaat gelukkig alles weer beter en kan ik er de komende week bijna weer volop tegenaan!

Nadat ik de 1e helft van de week zo moest wennen dat ik liever gelijk weer terug naar Nederland vloog, komt nu het gedeelte waar ik het ineens heel erg leuk ga vinden en stiekem denk: 4 weken is toch wel erg kort!! Niet omdat ik helemaal niet meer terug wil naar Nederland, maar omdat je na één week al wat meer contact krijgt met de kinderen. Daar ben je hier tenslotte ook vooral voor.. Ze beginnen je te herkennen, sommigen vliegen je zelfs al om je nek. Ik heb zelfs al een mooi bloemetje voor in mn haar gekregen van Cindi. Die kreeg ik gisteravond na het dansen, tegelijk met een knuffel en de woorden: I love you. Dat is toch lief?!
Gisteravond hebben Lianne en ik ons gewaagd aan de zulu dans. Appeltje eitje, het enige wat je moet doen is je benen in je nek gooien! Dat doen we natuurlijk wel ff.. J  Het werd voorgedaan door de kids zelf. Ook was er eentje bij die op zijn trommel (emmer) roffelde. Het was echt superleuk en er deden steeds meer mensen mee.

Na een hele lange reis en drie vliegtuigen van binnen te hebben bekeken begon eindelijk de zon letterlijk en figuurlijk te schijnen: we zijn in Zuid-Afrika! Vest en shirt uit, want het is hier bijna 30 graden. Wel grappig, want in het vliegtuig was het om 5.00 uur (4.00 uur Nederlandse tijd) al tien keer zo warm in Nederland, terwijl we nog 25 km hoog in de lucht zaten.
De eerste dag nog niets gedaan, wel even in de zon gezeten en uiteraard goed verbrand.                           ’s Avonds kwamen de andere vrijwilligers en hebben we tot laat zitten kletsen. De tweede dag hebben we veel informatie gehad en boodschappen gedaan in Durban, toen begon het heel hard te regenen en liepen we daar in onze teenslippers.

De benefietdag van afgelopen zaterdag is erg geslaagd. S middags in dorp hebben we door het verkopen van erwtensoep (gesponosord door Sauna Drome) en eten van het Smulhuis (bedankt Patricia!!!) al €500 voor Be More opgehaald! Het was erg gezellig in dorp, wel jammer dat het nogal koud was..

S avonds was de zulu party in t Trefpunt. Samen met Marleen en het personeel hebben we t Trefpunt omgetoverd tot een jungle. Kreeg veel positieve reactie's, het zag er leuk uit allemaal! Ook de djembé spelers waren erg goed!! Mensen reageerde erg leuk en de opbrengst van die avond was ook leuk  :)  Ik heb zo'n €1.000 opgehaald s avonds, super!!

Ik kan alvast verklappen dat we t voor elkaar hebben gekregen om zaterdag 6 februari een olifant naar Putten te laten komen!! En dan geen speelgoed olifantje maar gewoon een echte!!!!!! Met dank aan veel winkeliers die hebben gesponsord.. Het doel is zoveel mogelijk mensen te trekken die s avonds naar de benefietavond komen in 't Trefpunt. Ook mogen mensen overdag voor een leuk prijsje met onze olifant op de foto, dus ben je geintresseerd???? Kom langs in het centrum van Putten, zaterdag 6 februari van 13.00 tot 17.00!

Het is alweer ff geleden dat ik een berichtje heb geplaatst. In de tussentijd is er ook aardig wat gebeurd. Ik zal t één en ander op een rijtje zetten..
Niet op chronologische volgorde want dat weet ik niet zo heel goed meer :)

Soms zit het mee en soms zit het tegen...

Ik heb ongeveer een week geleden mijn ticket geboekt! 28 februari ga ik de lucht in zodat ik 1 maart (hopelijk) in Afrika aan kom. Mij kennende kan het ook maar zo dat ik in Parijs beland ofzo, maar ik heb de eifeltoren altijd al een keer willen zien :) De reis duurt ongeveer 13 uur,moet ook nog 2x overstappen dus de kans dat ik in 2010 aan kom wordt steeds kleiner.
Als het goed is ben ik 28 maart weer terug in Nederland. Tegen de vliegreis zie ik niet op..


Toen het volgende agendapunt:  vaccinaties...  En daar zie ik dus WEL tegen op! Er zijn 2 dingen waar ik toch echt wel een beetje bang voor ben, spinnen en naalden!!!
Probeerde er toch steeds maar onderuit te komen, maar ik moet toch echt een keer de afspraak maken! Dus dat heb ik net maar gedaan, verstand op nul en de date met de GGD staat!!!  Dus nu de volgende vraag: wie houdt mijn handje vast op 16 november? Of beter nog, wie vangt me op??? ;-)

Waar vind je mensen die niet alleen mijn brief hebben gelezen maar ook daadwerkelijk iets doen...?!  Nou, ik heb ze gevonden!!

Ik hoorde vorige week al van mijn lieftallige zuster inclusief echtgenoot dat zij een donatie hadden gedaan. Super! Ook van Linda (mijn buurmeisje :) ) en Henny Bouw. Bedankt!!
Maar ook uit onverwachte hoek krijg ik donaties, en geen kleine donaties! Door zulke mensen krijg ik weer zin om door te gaan en ben ik weer helemaal klaar voor het afrika verhaal. Geweldig om steun te krijgen van mensen die je amper kent...! Dus Wilco/Erik en andere Wilco (van de Bor Milk crew ;)) BEDANKT!

Dit waren mn bedankjes. En ehh.. dit betekent niet dat ik nu genoeg geld heb voor de kids in Afrika hoor, er kan altijd bij!  En natuurlijk kost het je ff moeite (en geld) maar als je anderen daarmee kunt helpen...? Er is toch niets mooiers dan dat?!

Nu de datum vast staat en het zo onderhand eindelijk tot me doordringt dat ik toch echt ga, komt het volgende agendapunt ;) Sponsorgeld... WAAR haal je dat vandaan?? Ik moet zeggen dat 'om geld vragen' niet één van mn sterkste punten is.. Ik houd er ook niet zo van om in de krant of wat dan ook te komen en zo mensen te vragen evt geld te storten.. Dus heb ik gisteravond mijn sponsorbrief doorgemailt aan (bijna) alle mensen in mn lijst. Dit wel na aandringen van mijn andere collega Mariel. En voor die mensen wil ik nog even HEEL duidelijk zeggen, het geld is NIET voor mijzelf, maar het gaat mee naar Afrika. Anders had ik mijn eigen bankrekeningnummer er wel onder gezet..! Maar hierover is meer te lezen op de site zelf. En is het dan geen veilig idee dat je tenminste zeker weet dat je geld daar ook echt terecht komt?? Tenzij je echt blut bent, je kunt vast wel iets missen. En het hoeven geen miljarden te zijn, miljoenen zijn ook goed.

Ik ben nu precies een week verder en voor mn gevoel NIETS opgeschoten, maar er wel veel tijd in gestopt! Vooral maandag,dinsdag en woensdagavond. Net zo lang totdat ik er gek van werd. Heb toen dus besloten het ff te laten rusten en eerst zelf wat rustiger te worden in mn bovenkamer :) Het is tenslotte 'pas' over 154 dagen! Maar stiekem ben ik er wel mee bezig, probeer al hier en daar wat sponsors te vinden. Mn eerste sponsorbrief is zelfs al meegejat door mijn allerliefste collega Lianne die bij haar o zo rijke familie gaat aankloppen! ;-) Het is deze week wel bij me doorgedrongen dat ik toch ECHT ga, geen slecht gevoel kan ik je vertellen. Ik hou jullie op de hoogte, ook al weet nu bijna niemand dat ik al blogs schrijf en op welke site die dan staan. T is toch fijn om alles van me af te typen. Ook al leest niemand dit nog :) Alles op zn tijd!

Ik denk dat het nog steeds niet helemaal tot me door dringt, maar het is sinds gisteren definitief! Ik ga over 160 dagen een maand naar Zuid-Afrika!! Iets wat ik altijd al wel wilde doen, maar niet had gedacht dat ik het ook echt mee zou maken! Als je iets echt wilt, kun je het ook bereiken en daar ben ik nu dan ook van overtuigd! Ondanks dat er natuurlijk mensen zijn die er meteen al een oordeel over hebben. (en nee, niet positief) Toch is het mijn keuze en gelukkig zijn er ook mensen die wel positief zijn. 160 dagen klinkt nog zo lang, maar waarom gieren de zenuwen dan nu al door mijn lijf?? Er zijn nog zoveel dingen te regelen, dus die 160 dagen kan ik goed gebruiken. Ik ga nu eerst rustig nadenken over hoe ik geld ga inzamelen en zorgen voor promotiemateriaal. Wil geen overhaaste dingen doen dus ik ga er even goed over nadenken. Als iemand nog ideeen heeft hoor ik het graag!